Face(100)gün-lük…. GÜN İKİ

15 Mar 2012 Yorum yapın

by Halence in Face(100) Gün-lük... Etiketler:Face, gün, günlük, hikaye

ÖN-NOT=Önce aşağıda  bulunan müziği açın lütfen …

*

**

***

Derin derin düşünmek iyidir diyenlere inat derin derin hissetme gayretimi tavan yapmaya karar verdim bugün…bilmem ,an itibariyle düşünceleri hissetmek daha anlamlı geliyor bana çünki.

silik bir hayat silinebilir bir hayat istermiydim diye soruyorum kendime…

Cevabı henüz alabilmiş değilim tabi…Aman ne ? diyerek başlayan cümleler bugün müdavimlik yapabilir bana- sana- ona kısaca her isteyene.

kim bilir”bu gün hayatımın belkide irdeleme  final günü”…

derin düşünceli derin hisli irdelemeler  beynime bundan doluşmuş olsa gerek.

Umarım yarın yenişeylere daha önemlisi hayra yeniden doğarım… diyorum ama;derken bile kendime şaşıyorum ,taze başlangıçları sevmem çünki..

Çünki her taze başlangıç taze bir bitişin striptizcisidir.Maddi ve manevi.. yani ne yazık ki.

bir oyyy! ! ! desem karşıki dağlar yıkılır mı ki ….

en iyisi dumanlı dumanlı oy bizim elleri söylemek diyeceğim ama içinde bulunduğum kritik  manevi durumda bu ol(a)mayacak.. .sonuçta eline,beline ,diline hakim olma mevsimi uğradı bana …

ıslık çalabilen ıslığını alıp koşsun madem ,hatta ıslığını alıp coşsun . ben buarada asla kopyala yapıştır alıntı olmayan bir hikaye anlatacağım efendim okuyanın yüreğinde bir iz bırakır umuduyla …

Öylesine değil; içimdeki savaşın, içimdeki savaşçıların öyküsü bu günki …;) : )

******************

****************************

**********************************

,********

Ayyaşın biri hanımının düşeceksin biryerlerde dediğine aldırmadan bulduğu tüm şişeleri kafaya dikermiş. Onu ne ayık gören olmuş, ne cami yolunda bulan. Hayatını bir serkeşliğe harcar dururmuş.

Günün birinde; eve gelmemiş. kadın aramış, taramış sızdığı yerde bulmuş en nihayeti.

Bakmış ruhunu verivermiş olanca ayyaşlığıyla. Üzülmüş kadın, ağlamış.. nede olsa hayat otağının-ortağı, evinin önemli bir parçasıymış.

Koşmuş ahaliye, yetişin kaldıralım demiş

-demişler kılımızı kıpırdatmayız ona…Toplumun kanser hücresiydi o.

İmama seslenmiş sonra, demiş imam;” cami yolu bilmezi camiden uğurlayamam.”

Kadın aciz kalmış, bu sefer demiş muhtara:- ne olur  baksanız bunada…

hayır cevabı birkez daha tokat olmuş kadına, kanatmış kırık kalbini.

Kadın azimli, demiş ortada kalacak değil ya, kaldırmalı bir usul. Sırtlanmış cesedi, imkanı ölçüsü yıkamış-sarmış kefene   gömmeye götürmüş beldenin kabrine..

Muhtar dikilmiş karşısına bu kez ve demiş:

-olmaz gömemezsin bu laşeyi bu yere.Git nereye gömersen göm ama  pisletmene burayı bu cesetle,  izin vermez bu gönlüm.

Çaresiz kadın, sürümüş  günahkar cesedi… şehrin dışına çıkardığında kan ter içindeymiş ki, bir soluk alayım derken düşürüvermiş cesedi.

Uzaktan durumu gören çoban, acımış kadına.. koşmuş bir avaz yardıma.

demiş kadın: – Allah senden razı olsun efendim, gücüm tükendi, başaramıyacaktım yoksa.

Çoban hikayeyi öğrenince demiş; anlamam bu işlerden ama bişeyler yapayım, gömüverelim bir usul.

Anlamadığı halde,sırf yardımı olsun diye pırpır etmiş yüreği, mırmır etmiş ol-dili bir usul gömüvermiş cesedi.

olay bitti acı kaldı geriye demiş kadın ,evinin yolunu tutmuş ama olay bitmemiş yeni başlıyormuş meğer ki…

Birkaç gün içinde imam gelmiş kapıya, ahali ile birlik… demiş, ruyamda beyini gördüm hanım. hali perişan değil ,ayyaşın biri ikram bulmaz ki oysa…

İmam sözü sürdürmüş şaşkınlığı büyükmüş;-Cennetlik gibi giyinmiş ikramların arasında  hali pürmelali nahoş hiç değil aksine halinden hoşnut idi.

söyle  be-hey hanım! işin aslı  ne idi? bilmediğimiz bişey vardı da, haksızlık mı ettik senin ayyaşa ?

Kadın birazda safca başını salladı, dedi: – hayır bildiğim ekstra bişey yok, göründüğü gibiydi,olsa hehal, önce ben bilirdim.

Konuşmalar bu minval uzamış gitmiş ama sonuç yok imiş. çözememiş hiçbiri, “durumun-aslı-ne?” olayı ortada şimdi.

Gelmiş üzerine konuşmanın beldenin muhtarı aynı ruyayı gördüğünü söylemiş,sorup soruşturup olayın ardını karıştırmış…

Ama nafile olay  olduğu gibi,görünenden başka elle tutulur bişey yok ki..

demiş kadın: – çobana gidelim, o gömerken dedi bişeyler ardı sıra.. belki de biliyordur var ise  sırrı günahkar mirasında..

hep beraber yol almışlar çobana sorup öğrenmek için,lakin sayıp dökmüşler boşa.

Çoban demiş, nereden bileyim ben… varsa bir sırrı, sizdedir o sır, ayyaş aranızdaydı her dem.

Ama sen,demişler; mırmır etmişsin ona ,ne söyledin de hele belki sır ordadır işte.

Çoban demiş yeniden, ben aciz bir çobanım.. ne okumuş ne yazmış ne de mürekkep yalamışım. İmam olaya soğuk bakınca, kadın taşımış buralara… haline pek acıdım, dedim edeyim yardım, gömelim el birlikte ..lakin çok umutlanma,bilmiyorum hiç dua ne söylerim bilmem üstüne…

O zaman aklıma geldi..dedim dua  niyetine:

–Ya Rabbi! buraya misafir gelir, ben ona ikram ederim.Hazırda bişey yoksa, süt sağar içiririm.. Elimden bişey gelmez, yok dilimde hiç dua..  ikram edemeyenim,  vekil tayin ettim, gönderiyorum ben Sana…Ya Rab! merhamet eyle, lutfun çok  geniş ,hazinen bol… buda  benim misafirim gönderdim ol İkramına………

***

**

*

Ya Rabbi! Ne olur yalvarıyorum çoban kalbiyle Sana …Çobanın misafiri gibi tüm dünya sarhoşluğumla ..dayandım ben kapına..

İkram bekliyorum, ne olur lutfunla  acı bu garibana … :’(